‘Werkgevers en werknemers moeten meer doen voor ouderen’

10-08-2011 | Zowel werknemer als werkgever zouden grotere inspanningen moeten verrichten om oudere werknemers voor de arbeidsmarkt te behouden.



Dat zegt Haiko van der Pol van Manpower Nederland.


Het probleem is volgens Van der Pol dat de arbeidsmarkt voor oudere werknemers momenteel als stilstaand water is. ‘Ouderen wisselen nauwelijks van baan en zij die aan de kant staan (volgens het CBS ongeveer 50 procent), slagen er vrijwel niet in om een baan te bemachtigen. De leeftijd waarop ouderen gemiddeld  genomen de arbeidsmarkt verlaten, is 63 jaar. Dat is geen 65, laat staan 67.'


Geen verandering op komst


Met de komende krapte op de arbeidsmarkt zal dat toch wel veranderen? Werkgevers kunnen het zich niet langer permitteren om ouderen aan de kant te laten staan. ‘Mensen vergeten dat er in 2007 en 2008 ook een hoogconjunctuur was, en toen kwam het ook niet goed. Werkgevers wisten niet waar ze de mensen vandaan moesten halen, maar ze kozen liever voor een openstaande vacature dan een oudere werknemer.’


Oorzaken


Volgens Van der Pol zijn er twee belangrijke oorzaken waarom ouderen zo vaak aan de kant staan.



  1. Ik denk dat opvattingen van werkgevers over ouderen vaak niet realistisch zijn. Ze zijn behoorlijk  negatief over ouderen, terwijl de hoogste HR-bazen vaak van dezelfde leeftijd zijn. Natuurlijk loopt een zestiger minder hard dan een twintiger, maar hij heeft ook veel meer stabiliteit en ervaring.
  2. Ouderen zelf komen vaak op een punt waarop mobiliteit niet meer vanzelfsprekend is. Switchen is bijvoorbeeld niet goed voor de carrière. Daardoor gaan ze wat achterover hangen in hun functie. Mijn indruk is dat die ouderen heel goed te motiveren zijn, behalve natuurlijk wanneer het hele systeem erop gericht is ze weg te krijgen. Momenteel worden ze gezien als total loss, niet meer de moeite om in te investeren.

Investeer in mensen


Werkgevers moeten daarom met een andere blik kijken naar oudere werknemers: ‘Ouderen zijn niet op weg naar de uitgang, maar ze hebben de verantwoordelijkheid om maximaal bij te dragen aan de meerwaarde van het bedrijf. Daarvoor moeten ze de leunstoel uit en zich weer gaan ontwikkelen. Dat hoeft niet meteen in de schoolbanken, het kan ook op andere manieren.’


Werkgevers aan zet


Toch zijn het de werkgevers die de eerste stap moeten zetten, bij hen ligt de sleutel. ‘Natuurlijk zal er een groep zijn die uitgeblust is en niet meer in beweging komt. Maar voor de meesten geldt dat als je ze aanspreekt op hun verantwoordelijkheid, en wanneer je zegt dat ze van waarde zijn en in hen investeert, ze best in beweging willen komen.’


Ontslagrecht


Een deel van de oplossingen vallen ook buiten het bereik van werkgevers. Het ontslagrecht is er daar een van. Volgens Van der Pol zet dat alles vast. ‘Wij stellen een nieuw ontslagrecht voor dat werkgevers stimuleert om te blijven investeren en bij werknemers de vrijblijvendheid weghaalt. Wij stellen voor dat werkgevers die aantoonbaar hun best hebben gedaan, een lagere ontslagvergoeding betalen. En voor werknemers geldt hetzelfde. De mate waarin ze open stonden voor opleidingen, bepaalt de hoogte van hun werkloosheidsuitkering.’


 


Bron: P&O actueel